حلول سال نو و عيد باستاني نو روز را به همه دوستان تبريگ ميگويم
نسیم های روح بخش، دلمردگان را نشاطی تازه می بخشد. بادهای بارور کننده با
نوازش خود، درختان، باغ و بوستان و گیاهان و .... را روحی تازه ای می دمد.
«ولله الذی ارسل الریاح فتثیر سحابا فسقناه الی بلد میت فاحیینا به الارض بعد موتها کذلک النشور» (فاطر/9)
«خداوند كسى است كه بادها را فرستاد تا ابرهايى را به حركت درآورند سپس ما اين ابرها را به سوى زمين مردهاى رانديم و به وسيله آن، زمين را پس از مردنش زنده مىكنيم رستاخيز نيز همين گونه است!«»
ابرهای گهر بار دانه های لوءلوء آسمانی را بر سر و صورت دختران زمینی، پخش و نثار می کنند.
«و لئن سئلتهم من نزل من السماء ماء فاحیا به الارض بعد موتها لیقولن الله قل الحمدلله بل اکثرهم لا یعقلون» (کهف/63)
«و اگر از آنان بپرسى: «چه كسى از آسمان آبى فرستاد و بوسيله آن زمين را پس از مردنش زنده كرد؟ مىگويند: «اللَّه»! بگو: «حمد و ستايش مخصوص خداست!» امّا بيشتر آنها نمىدانند.»
کاروان های غیبی یکی پس از دیگری به شهرستان وجود وارد می شوند. مردگان به گونه شگفت انگیزی، سر از قبرها به در آورده و جلوه هستی را به تماشا می نشینند. قیامتی بر پا می شود که نشانه روز «واپسین» و آینه «یوم یقوم الناس لرب العالمین» خواهد بود.
بی گمان همه این تحولات و رفت و آمدها نشانه های قدرت پرودگار جهان و خالق هستی است.
«ان فی خلق السموات و الارض و اختلاف الیل و النهار و الفلک التی تجری فی البحر بما ینفع الناس و ما انزل الله من السماء من ماء فاحیا به الارض بعد موتها و بث فیها من کل دابه و تصریف الریاح و السحاب المسخر بین السماء و الارض لآیات لقوم یعقلون» (بقره/164)
«در آفرينش آسمانها و زمين، و آمد و شد شب و روز، و كشتيهايى كه در دريا به سود مردم در حركتند، و آبى كه خداوند از آسمان نازل كرده، و با آن، زمين را پس از مرگ، زنده نموده، و انواع جنبندگان را در آن گسترده، و (همچنين) در تغيير مسير بادها و ابرهايى كه ميان زمين و آسمان مسخرند، نشانههايى است (از ذات پاك خدا و يگانگى او) براى مردمى كه عقل دارند و مىانديشند!»
«و الله انزل من السماء ماءً فاحیا به الارض بعد موتها ان فی ذلک لآیه لقوم یسمعون» (نحل65)
«خداوند از آسمان، آبى فرستاد و زمين را، پس از آنكه مرده بود، حيات بخشيد! در اين، نشانه روشنى است براى جمعيّتى كه گوش شنوا دارند!»
«و من آیاته یریکم البرق خوفاً و طمعاً و ینزل من السماء ماءً فیحی به الارض بعد موتها ان فی ذلک لایات لقوم یعقلون» (روم/24)
«و از آيات او اين است كه برق و رعد را به شما نشان مىدهد كه هم مايه ترس و هم اميد است (ترس از صاعقه، و اميد به نزول باران)، و از آسمان آبى فرو مىفرستد كه زمين را بعد از مردنش بوسيله آن زنده مىكند در اين نشانههايى است براى جمعيّتى كه مىانديشند»
«و من آیاته انک تری الارض خاشعه فاذا انزلنا علیها الماء اهتزت و ربت ان الذی احیاها لمحی الموتی انه علی کل شیء قدیر» (فصلت/39)
«و از آيات او اين است كه زمين را خشك (و بىجان) مىبينى، امّا هنگامى كه آب (باران) بر آن مىفرستيم به جنبش درمىآيد و نموّ مىكند همان كسى كه آن را زنده كرد، مردگان را نيز زنده مىكند او بر هر چيز تواناست»
«واختلاف الیل و النهار و ما انزل الله من السماء من رزق فاحیا به الارض بعد موتها و تصریف الریاح ءایات لقوم یعقلون» (جاثیه/5)
«و نيز در آمد و شد شب و روز، و رزق (و بارانى) كه خداوند از آسمان نازل كرده و بوسيله آن زمين را بعد از مردنش حيات بخشيده و همچنين در وزش بادها، نشانههاى روشنى است براى گروهى كه اهل تفكّرند»
زنده شدن مردگان در عرصه طبیعت دلیل قاطع بر قطعیت و امکان وقوع قیامت و زنده شدن مردگان پس از مرگ خواهد بود.
فَانظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (روم/50)
«پس به آثار رحمت الهی بنگر، چگونه مردگان را پس از مرگ زنده می کند؟ همانا خداوند زنده کننده مردگان است و او بر هر کاری توانا است»
چگونه ممکن است خداوند، زمین مرده و گیاهان و نباتات زمین را هر سال پس از مرگ، زنده کند ولی رستاخیز عمومی را که حساب و کتاب و سوال و جواب و ثواب و عقاب نیکوکاران و بدکاران در آن وعده شده است، به وقوع نپیوندد و یا ممکن نباشد.
«اعلموا ان الله محی الارض بعد موتها قد بینا لکم الآیات لعلکم تعقلون» (حدید/17)
«بدانید که خداوند زمین را پس از مرگ آن، زنده می کند، نشانه های قدرت او را بر شما نمایان کردیم، تا بیندیشید»
«وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ » (روم /27)
«او كسى است كه آفرينش را آغاز مىكند، سپس آن را بازمىگرداند، و اين كار براى او آسانتر مىباشد و براى اوست توصيف برتر در آسمانها و زمين و اوست توانمند و حكيم»
در روایات نیز آمده است:
«اذا رأیتم الربیع فاذکروا النشور»
«هرگاه بهار را دیدید به یاد قیامت بیفتید»
«ولله الذی ارسل الریاح فتثیر سحابا فسقناه الی بلد میت فاحیینا به الارض بعد موتها کذلک النشور» (فاطر/9)
«خداوند كسى است كه بادها را فرستاد تا ابرهايى را به حركت درآورند سپس ما اين ابرها را به سوى زمين مردهاى رانديم و به وسيله آن، زمين را پس از مردنش زنده مىكنيم رستاخيز نيز همين گونه است!«»
ابرهای گهر بار دانه های لوءلوء آسمانی را بر سر و صورت دختران زمینی، پخش و نثار می کنند.
«و لئن سئلتهم من نزل من السماء ماء فاحیا به الارض بعد موتها لیقولن الله قل الحمدلله بل اکثرهم لا یعقلون» (کهف/63)
«و اگر از آنان بپرسى: «چه كسى از آسمان آبى فرستاد و بوسيله آن زمين را پس از مردنش زنده كرد؟ مىگويند: «اللَّه»! بگو: «حمد و ستايش مخصوص خداست!» امّا بيشتر آنها نمىدانند.»
کاروان های غیبی یکی پس از دیگری به شهرستان وجود وارد می شوند. مردگان به گونه شگفت انگیزی، سر از قبرها به در آورده و جلوه هستی را به تماشا می نشینند. قیامتی بر پا می شود که نشانه روز «واپسین» و آینه «یوم یقوم الناس لرب العالمین» خواهد بود.
بی گمان همه این تحولات و رفت و آمدها نشانه های قدرت پرودگار جهان و خالق هستی است.
«ان فی خلق السموات و الارض و اختلاف الیل و النهار و الفلک التی تجری فی البحر بما ینفع الناس و ما انزل الله من السماء من ماء فاحیا به الارض بعد موتها و بث فیها من کل دابه و تصریف الریاح و السحاب المسخر بین السماء و الارض لآیات لقوم یعقلون» (بقره/164)
«در آفرينش آسمانها و زمين، و آمد و شد شب و روز، و كشتيهايى كه در دريا به سود مردم در حركتند، و آبى كه خداوند از آسمان نازل كرده، و با آن، زمين را پس از مرگ، زنده نموده، و انواع جنبندگان را در آن گسترده، و (همچنين) در تغيير مسير بادها و ابرهايى كه ميان زمين و آسمان مسخرند، نشانههايى است (از ذات پاك خدا و يگانگى او) براى مردمى كه عقل دارند و مىانديشند!»
«و الله انزل من السماء ماءً فاحیا به الارض بعد موتها ان فی ذلک لآیه لقوم یسمعون» (نحل65)
«خداوند از آسمان، آبى فرستاد و زمين را، پس از آنكه مرده بود، حيات بخشيد! در اين، نشانه روشنى است براى جمعيّتى كه گوش شنوا دارند!»
«و من آیاته یریکم البرق خوفاً و طمعاً و ینزل من السماء ماءً فیحی به الارض بعد موتها ان فی ذلک لایات لقوم یعقلون» (روم/24)
«و از آيات او اين است كه برق و رعد را به شما نشان مىدهد كه هم مايه ترس و هم اميد است (ترس از صاعقه، و اميد به نزول باران)، و از آسمان آبى فرو مىفرستد كه زمين را بعد از مردنش بوسيله آن زنده مىكند در اين نشانههايى است براى جمعيّتى كه مىانديشند»
«و من آیاته انک تری الارض خاشعه فاذا انزلنا علیها الماء اهتزت و ربت ان الذی احیاها لمحی الموتی انه علی کل شیء قدیر» (فصلت/39)
«و از آيات او اين است كه زمين را خشك (و بىجان) مىبينى، امّا هنگامى كه آب (باران) بر آن مىفرستيم به جنبش درمىآيد و نموّ مىكند همان كسى كه آن را زنده كرد، مردگان را نيز زنده مىكند او بر هر چيز تواناست»
«واختلاف الیل و النهار و ما انزل الله من السماء من رزق فاحیا به الارض بعد موتها و تصریف الریاح ءایات لقوم یعقلون» (جاثیه/5)
«و نيز در آمد و شد شب و روز، و رزق (و بارانى) كه خداوند از آسمان نازل كرده و بوسيله آن زمين را بعد از مردنش حيات بخشيده و همچنين در وزش بادها، نشانههاى روشنى است براى گروهى كه اهل تفكّرند»
زنده شدن مردگان در عرصه طبیعت دلیل قاطع بر قطعیت و امکان وقوع قیامت و زنده شدن مردگان پس از مرگ خواهد بود.
فَانظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (روم/50)
«پس به آثار رحمت الهی بنگر، چگونه مردگان را پس از مرگ زنده می کند؟ همانا خداوند زنده کننده مردگان است و او بر هر کاری توانا است»
چگونه ممکن است خداوند، زمین مرده و گیاهان و نباتات زمین را هر سال پس از مرگ، زنده کند ولی رستاخیز عمومی را که حساب و کتاب و سوال و جواب و ثواب و عقاب نیکوکاران و بدکاران در آن وعده شده است، به وقوع نپیوندد و یا ممکن نباشد.
«اعلموا ان الله محی الارض بعد موتها قد بینا لکم الآیات لعلکم تعقلون» (حدید/17)
«بدانید که خداوند زمین را پس از مرگ آن، زنده می کند، نشانه های قدرت او را بر شما نمایان کردیم، تا بیندیشید»
«وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ » (روم /27)
«او كسى است كه آفرينش را آغاز مىكند، سپس آن را بازمىگرداند، و اين كار براى او آسانتر مىباشد و براى اوست توصيف برتر در آسمانها و زمين و اوست توانمند و حكيم»
در روایات نیز آمده است:
«اذا رأیتم الربیع فاذکروا النشور»
«هرگاه بهار را دیدید به یاد قیامت بیفتید»
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۸/۰۱/۰۱ ساعت ۶ ق.ظ توسط حاج احمد کریمی دره صوفي
|
دره صوف از ولسوالی های بزرگ وپر جمعیت تر کستان است که از طرف شرق به مرکز ولایت سمنگان شهر ایبک،ولسوالی روی دو اب محدود است، و از شمال وشمال شرق به علا قه داری چهار کنت و ولسوالی بو ینه قره از ولایت بلخ متصل می باشد واز شمال وشمال غرب به علا قه داری اق کپرک مربوط ولایت بلخ و ولسوالی بلخاب از ولایت جوز جان محاط است. از طرف جنوب وجنوب شرق به ولسوالی های یکا ولنگ کهمرد از ولایت با میان متصل گردیده است.