با این وجود از آن زمان پنج سال گذشته است و مردم و نمایندگان نحوه ریاست محترم یونس قانونی را دیده اند. با آنکه خیلی چیزها تغییر یافته است ولی میتوان گفت که قانونی رابطه خوبی با رئیس جمهور کرزی برقرار کرده است و همچنین توانسته نظر بسیاری از نمایندگان باقیمانده از دور اول را به خود جلب نماید. که عده ای حتی نظر جدید وی در مورد اعطای امتیازات ویژه به نمایندگان پیشین را نوعی تبلیغات از جانب وی برداشت نموده اند.

به هر حال شرح مختصری از عملکرد این افراد ارائه می شود تا نظریات شما عزیزان را نیز در این باره جویا شویم:

محمد یونس قانونی فرزند محمد یوسف امان در سال 1957 میلادی در پنجشیر متولد شده است. طی سالهای گذشته به حیث وزیر داخله و معارف ایفا نقش نموده و سران حزب نوین افغانستان و جبهه متحد ملی میباشد.

عبدالرب رسول سیاف متولد ولسوالی پغمان ولایت کابل در سال ۱۹۴۶ است. وی رهبر تنظیم اتحاد اسلامی  افغانستان و از مجاهدین سرشناس دوران جهاد است. قبلا ناظران او را نماد تندروی در افغانستان می شمردند ولی پس از سقوط طالبان به نظر می‌رسد که سیاف دیدگاه‌های خود را تعدیل کرده است.

ميرويس ياسيني متولد سال 1962 ميلادي ولسوالي كامه ولايت ننگرهار می باشد که قبلا رييس مبارزه با مواد مخدر و معاون لویه جرگه بوده و در دور اول پارلمان سمت معاون اول یونس قانونی را داشته و هنوز معلوم نیست می تواند با رئیس پیشین خود رقابت نماید یا خیر.

رمضان بشردوست فرزند محمد علی در ولسوالی قره باغ غزنی در سال 1340 شمسی به دنیا آمد. وی پس از اقامت در ایران و پاکستان و فرانسه به کشور بازگشت و به عنون یکی از وزیران کابینه کرزی فعالیت نمود. . او به دلایل اختلاس گسترده سازمان‌های غیر دولتی داخلی و بین‌المللی دستور انحلال حدود دو هزار سازمان غیر دولتی را صادر نمود. حامد کرزی از این تصمیم وی حمایت نکرد و او در اقدامی غیرمنتظره از سمت خود استفعا داد و پس از آن در پارک شهر نو کابل در خیمه ای زندگی می کرد. بشر دوست در دو دور انتخابات ریاست جمهوری از رقبای اصلی کرزی محسوب می شد ولی موفق به پیروزی نشد. وی همچنین با نحوه اداره پارلمان توسط یونس قانونی شدیدا مخالف است و از مخالفین اصلی یونس قانونی به حساب می آید به طوری که نمایندگان بارها شاهد درگیری های لفظی این دو نفر در صحن علنی مجلس بوده اند.

به هر حال مطمئنا فقط این چهار نفر نخواهند بود که در رقابت برای کسب سمت ریاست پارلمان کاندید می شوند و دیگران نیر احتمالا شرکت خواهند کرد ولی همه ملت افغانستان آرزو دارند شخصی دلسوز، شایسته و با صلاحیت رئیس مجلس کشورشان باشد.