مارجه سالها پايگاه طالبان بوده و بعيد به نظر مي رسد كه طالبان اين منطقه را بدون هيچ مقاومتي رها كنند بنابراين بايد منتظر تاكتيكهاي بعدي طالبان در اين منطقه بود.
اما باید گفت که چالش های زیادی فرا راه این عملیات است از جمله نحوه پوشش طالبان که چهره ظاهري و پوشش آنان هيچ تفاوتي با مردم مارجه ندارد و تفكيك آنان از يك غيرنظامي تا زماني كه سلاح در دست نداشته باشد كاري محال است.
عمليات هاي انتحاري نیز از سلاحهای اختصاصي طالبان است ؛يك عامل انتحاري مجهز به كمربند انفجاري به راحتي مي تواند در ميان مردم گشت و گذار كرده و در وقت معین خود را منفجر كند. طالبان با در دست داشتن چنين عواملي كه شمار آنها مشخص نيست به راحتي مي توانند گشت هاي پياده نظاميان خارجي و افغان را در مارجه هدف قرار دهند .
از سوی دیگر كشتار غيرنظاميان يكي از عوامل شكست رواني عملياتهاي نيروهاي خارجي در گذشته بوده است بطوري كه كليه دستاوردهاي يك علميات با كشتار غيرنظاميان زير سئوال رفته است.
رییس جمهور کرزی پس از آن با اين عمليات موافقت كرد كه حفظ جان غيرنظاميان در آن تضمين شود. با توجه به اين كه برتري نيروهاي خارجي در جنگ با طالبان در حملات هوايي است و از طرفي اين سلاح بيشترين عامل كشتار غيرنظاميان در گذشته بوده است، در عمليات مشترك سعي شده است كه تمركز بر حملات زميني باشد و این خود محدودیتی را برای آنان ایجاد کرده است.
به هر حال پيروز اين ميدان يكي از 2 طرف خواهد بود اما تاكنون غيرنظاميان همواره قربانيان اين گونه عملیاتها بوده‌اند.
در حالی که عملیات نظامی وارد پنجمین روز خود می شود، تعداد بیشتری از غیرنظامیان خانه های خود را در محل ترک کرده و به محلات دورتر پناهنده شده اند.در همین حال برخی از مردم ادعا می کنند که طالبان تلاش دارند تا مانع از فرار آنان شوند.
گفتنی است که احتمال وارد آمدن تلفات به غیرنظامیان در جریان عملیات مشترک در هلمند، از بزرگترین نگرانی ها است؛ نهادهای حقوق بشری نیز نسبت به وضعیت غیرنظامیان در مارجه و نادعلی هشدار داده و خواستار پایان هر چه زودتر عملیات در این مناطق شده اند.
مردم مارجه در انتظارند تا ببینند که نیروهای ناتو و افغان در صورت موفقیت پس از این عملیات چه خواهند کرد؟ در گذشته نیروهای ناتو با یک عملیات می توانستند، منطقه ای را تحت تصرف خود در آورند؛ اما گروه طالبان با سازماندهی مجدد در بیرون از منطقه، دوباره براحتی وارد منطقه می شدند و حاکمیت خود را تثبیت می کردند. از همین رو مردم نسبت به این موفقیت ها تا حدودی بی باور هستند، مگر این که این بار در عمل دستاورد جدیدی را مشاهده کنند.
باشندگان مارجه تنها می خواهند که این بار دولت افغانستان پس از تصرف ولسوالی، مسؤلان اداری و قضایی را در مرکز ولسوالی مستقر سازند و دامنه حاکمیت دولت را در ولسوالی گسترش دهند که اگر چنین شود امیدواری جدیدی برای مردم افغانستان به وجود می آید و این باور عمومی ضربه شدید روانی برای طالبان محسوب خواهد شد و اعتماد عمومی را به کارکردهای حکومت محکم تر و استوارتر خواهد ساخت.